Henüz o şeye duygusal olarak sağlıklı bir noktadan bakamıyor ve eleştirel bir tutum sergiliyorsan, kurban psikolojisi ile durumu ele alıyorsan o konu ve/veya o yerle ilgili görev bitmemiştir. ☝️
Çünkü her şeyin görevi tektir;
Alanı sevgi penceresinden görebilir olmak.
Kalbin bilgeliğini kullanıyor olmak. 🧡
Belki hayatının bir bölümünde ya da kişisinde sevgi penceresinden bakabiliyorsundur ama her alanında bu pencerenin sunduğu objektif, yüksek farkındalığı deneyimliyor musun? 🙏
Bu farkındalığın olmadığı yerde ego/acı beden bulunur ve egonun olduğu yerde sıkışmış duygular vardır.
İnsanın kendini soyutladığı her alan, egodur ve soyutlama hali doğal olarak sıkışmış duygulara evrilir.
Zira duyguların sindirilmeyerek sıkışmalarının ardında o konuda ve alanda kendini bildiğin şekilde soyutlama hali vardır.
İnsan ne kadar soyutlanırsa o kadar egoya bürünür.
Kendi oluşunun dışında bir oluşa tahammül edemiyor olmak egonun yansımasıdır.
Bir şeyin sana acı vermesi elbette farklıdır. Bir şey sana acı verse de onu anlamak için kalbinin gözüyle olayı değerlendirmek empati ile mümkündür. Ve empati kendinin ötesini, egonun ötesini deneyimleme gücüdür.
Kendimizi tahammülsüzlük ile soyutladığımız herkese ve her şeye empati ile yaklaşmak, bir şeyin gerçekten bizimle ilgili görevinin (diğer bir deyişle karmasının) bittiği anlamına gelir. Çünkü artık o duruma dair tutunulan sıkıştırılan hiçbir duygu yoktur.
Ancak nötr olduğumuzda o şeyle karmik ilişiğimiz bitmiş olur. Nötr olamadığımız her şey bizde tutunmaya, enerjimizi -geri planda çalışan bu programlara- harcayarak bizi hayatta yavaşlatmaya devam eder.
Işık olsun. ✨️
