Açık kalpli güzel insanlar,
Yaşadığımız bu günlerin acısı üzücü bir şekilde gitgide kendisini daha da belli ediyor ve bu, kolektif/toplumsal bilinçdışında belki olmadığı kadar yoğun, travmatik duygu/inanç kayıtları biriktiriyor.
Bilhassa da birçoğumuzun şahit olmadığı, derin temasları olan ve isimlendirilemeyen bu duygu/inanç kayıtlarını bilinçdışı seviyesinde hepimiz deneyimliyoruz.
Kolektif tekamül sürecinin bir parçası olarak, böylesi yoğun bir duygu yükünü ancak birlikte kaldırabileceğimiz için, hepimiz belli seviyede bu duygu yükünü bilinçdışı katmanında ve kabımıza uygun şekilde paylaşıyoruz…
Bu nedenle, dışarıda gördüğümüzün de ötesinde, bilincinde olmadığımız ve insanların bizzat yaşadığı tüm oluş hallerini içimizde proses etmemiz için zamana ihtiyacımız olacaktır.
Bilhassa da bilince getirmekte zorlananlarımız, kendi hayatlarında anlayamadığı reaksiyonlar ve korkular geliştirebilecektir.
Ama bu süreci idrakli şekilde proses edebilecek olanlarımız (takipçilerimin %76’sı), fark edilsin veya edilmesin bilinçdışında titreşebilecek tüm travmatik kodların en berrak şekilde çözülmesi için, yüksek bilinç idrakine kendini çekerek önemli rol oynayacaktır.
Ancak böylece, toplumdaki ve kolektif atmosferdeki bu ağır yük, mümkün olan en kısa sürede, hepimizin kalbini genişleten, toplumsal birlik ve kardeşlik duygularını pekiştiren bir hal alacaktır.
Bunun gerçekleşebilmesi için ise, idrakli şefkat geliştirmek her şeyin başında olacaktır.
Şefkat pratiklerinin bilerek veya isteyerek uygulanması, kalbin alanını oluruna bıraktığımız bir sürece kıyasla işimizi çok daha kolaylaştıracaktır.
O nedenle, her gün kendi zamanımızda, mümkün olduğu kadar uzun soluklu oturumlarda ve bilinçli şekilde, kalbi aydınlatan bir şefkat duygusuna kanal olmamız hayati önem taşımaktadır.
Bu bilinçli pratik, içgüdüsel/anlık olabildiği gibi, meditasyon halinde de yapılmaya müsaittir.
Şefkat pratiklerini doğru yapabilmek için tek gereken ise sevgi titreşimini geliştirmeyi arzulayan bir kalp taşımaktır.
Bu sayede, kolektif bilinçdışındaki ağırlık kalkabilir ve toplumsal şifalanma gerçekleşebilir.
🙏🧡
Bunun için basitçe şu adımları izleyebiliriz;
• Kalbimizde sevgiyi uyandırmak
Sevdiğimiz bir varlığı, dostu, oluşu hatırlarız ve onun kalbimizi ısıtması için alan yaratırız. Bu esnada aldığımız nefeslerin sanki kalbimizi beslediğini duyumsarız -kalbimizden nefes alır misali.
• Uyanan ve bizi besleyen sevgiyi şefkate dönüştürmek
İçimizde aktifleşen, titreşen sevgiyi; kucaklayan, besleyen, kollayan anaç bir duygu olan Şefkate dönüştürmeyi pratik ederiz.
• Şefkati yönlendirmek
İçimizde hissettiğimiz bu anaç duyguyu ilk önce deprem bölgesinde bu travmayı yaşamış olan ve Şefkati kolaylıkla teslim alabilen varlık seviyelerinde sırasıyla yol aldırırız.
Doğrudan, o bölgede bulunan;
~ Zarar gören, etkilenen bitkisel canlılara
~ Zarar gören, etkilenen hayvanlara
~ Zarar gören, etkilenen çocuklara
~ Zarar gören, etkilenen iyi kalpli insanlara
~ Zarar gören, etkilenen fırsatçı insanlara
~ Zarar gören, etkilenen dolaylı/dolaysız sorumlulara
~ Zarar gören, etkilenen suçlular, mahkumlara…
Ve daha da detaylı çalışmak adına;
~ Dolaylı olarak ülke sınırları içinde yaşadığı için + dünyada kolektifin parçası olduğu için tüm maddi manevi etkilenen varlıklara aynı sırada…
En son ise hepsini şefkatle kucakladıktan sonra;
~ Dünyanın tümüne, Toprak Anaya…
Şefkatimizi ilerletiriz. 🙏🧡
