Tetikleyiciler, sana dairdir.
Sana doğru değil…
Hiç kimsenin sana dair olmayan bir konuda seni tetiklemeye gücü yoktur.
İşte, güzel haber de budur.
İnsan ancak, kendine dair bir şey bulduklarından tetiklenir/etkilenir. 🌿
Her insanın kalbinin derinliklerinde, hücresel mirasında belki hiç haberi dahi olmadığı ama bir şekilde orada bulunan ve kendisiyle özdeşleştirdiği şeyler vardır.
Ayrıca bunun da ötesinde, kendisiyle özdeşleştirilmiş ve benimsenmiş duygular bütünü olan kolektif bilinçdışı da bir diğer tetiklenme kaynağıdır.
Dolayısıyla, hücresel düzeyde titreştirdiğimiz bir bilgi olmasa bile, kolektif bilinçdışında titreştiği için kendimize ait zannettiğimiz duygular da Benlik algımızı yanıltabilir. ⚠️
Çünkü bir duygunun varlığı ne kadar yoğunsa, insan bunu “kendisiyle” özdeşleştirmeye o kadar hazırdır.
İşte bu nedenle, Benlik olarak özümsenen bu duygusal bilgi, dış dünyada karşılığını bulduğunda – benzer titreşimi çağırdığında -, bunu kendisine doğru yapılan bir şey gibi alabilir. Oysa gerçekte olan şey, Evrenin, titreşimsel seviyede “kendim” olarak nitelediğimiz şeyi getirip önümüze koymasından ibarettir. 🌌
Nitekim bu, Sevgi dolu evrenin bizimle ilgileniş biçimidir. Bu sayede kusursuz şekilde ne olduğumuzu tüm berraklığıyla görebilir ve tekamül edebiliriz.
Kozmik varoluş, devasa bir Anneye benzer ve daima en derin seviyede titreştirdiğimiz “gerçek” tanımlarımızla bizi besler.
Bu büyük anaç doğa, daima içsel düzlemde varlığın istediklerini karşılama hali, saf sevgidir. Nihayetinde Sevgi saftır ve neyi neden istediğin konusu önemsizdir. Nihayetinde istediğini sağlamak bir ilgi göstergesidir. 🧡
Dolayısıyla, yaşamın bir kendini tekrar tanımlama, yeniden programlama deneyimi olduğu görülür. 🌕
Kendimizi her seferinde daha çok sevgiye uygun şekillerde tanımlamayı öğreniriz. Bunu da yapmanın öncelikli yolu, sevgiye ait olmayan tüm duygularla özdeşleşmeyi bırakmaktır. 🍃
Duygularla özdeşleşmeyi bırakınca geriye yalnızca Olma halinin özü olan Sevgi kalır. 💜
Nihayetinde, sevgiyle özdeşleşmek diğer tüm duyguların aksine, bir eylem değil Olma halidir. Her şeyin sonunda, Olduğumuz şeyle özdeşleşmeyi düşünmek veya onu gaye edinmek de anlamsızdır. Kendin olma, Olmak haline teslimiyette kalma yetkinliğimiz geliştikçe, Sevgi alanı kendiliğinden hissedilebilir. 🙏
Işık olsun. ✨️
